ایران خورشیدی تابان دارد
با جان پیوندی پنهان دارد
مهرش جاویدان با دل پیمان دارد
دل پاس پیمان دارد تا جان دارد
خصم فریاد و افغان بگذار
بانگ آزادی از جان بردار
از خواب خواری گردید ایران بیدار
دل را چون دریا بر این طوفان بسپار
دل را چون دریا بر این طوفان بسپار
شوری دیگر در سر ماست
شوق اوجی در تن ماست
آزادی دامن بِگُشا
آهنگی دیگر بِسَرا
شوری دیگر در سر ماست
شوق اوجی در تن ماست
آزادی دامن بِگُشا
آهنگی دیگر بِسَرا
از خود گذر کن
هر سو نظر کن
بنگر ایران را
نور تابان را
عصری نو شد
چهره گشا
جانانه میهن
افسانه میهن
امید ما را
کاشانه میهن آه
ایران خورشیدی تابان دارد
با جان پیوندی پنهان دارد
مهرش جاویدان با دل پیمان دارد
دل پاس پیمان دارد تا جان دارد

آهای خوشگل عاشق آهای عمر دقایق
آهای وصله به موهای تو سنجاق شقایق

آهای ای گل شب‌بو آهای گل هیاهو
آهای طعنه زده چشم تو به چشمای آهو

دلم لاله عاشق آهای بنفشه تر
نکن غنچه نشکفته قلبم رو تو پرپر

من که دل به تو دادم چرا بردی ز یادم
بگو با من عاشق چرا برات زیادم

آهای صدای گیتار آهای قلب رو دیوار
اگه دست توی دستام نذاری خدانگهدار

خدانگهدار…
خدانگهدار…
خدانگهدار…
خدانگهدار…

دلت یاس پراحساسه آی مریم نازم
تا اون روزی که نبضم بزنه ترانه‌سازم

برات ترانه‌سازم تو آهنگی و سازم
بیا برات میخوام از این صدا قفس بسازم

آهای خوشگل عاشق آهای عمر دقایق
آهای وصله به موهای تو سنجاق شقایق

آهای ای گل شب‌بو آهای گل هیاهو
آهای طعنه زده چشم تو به چشمای آهو

دلم لاله عاشق آهای بنفشه تر
نکن غنچه نشکفته قلبم رو تو پرپر

من که دل به تو دادم چرا بردی ز یادم
بگو با من عاشق چرا برات زیادم

آهای صدای گیتار آهای قلب رو دیوار
اگه دست توی دستام نذاری خدانگهدار

خدانگهدار…
خدانگهدار…
خدانگهدار…
خدانگهدار…

خشک آمد کشتگاه من در جوار کشت همسایه
گرچه می‌گویند : « می‌گریند روی ساحل نزدیک سوکواران در میان سوکواران . »
قاصد روزان ابری ، داروگ ! کی می‌رسد باران ؟
بر بساطی که بساطی نیست ، در درون کومه‌ی تاریک من که ذره‌ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده‌های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می‌ترکد، چون دل یاران که در هجران یاران
قاصد روزان ابری ، داروگ ! کی می‌رسد باران ؟

روز روشن میره باز شب میرسه
غم میاد به هر دری سر میزنه
مگه میشه چشامو هم بزارم
وقتی غم قلبمو خنجر میزنه
با خیال تو شبا چشم من خواب نمیره
برق اون چشمای مست دیگه از یاد نمیره
بذار امشب بخوابم
بذار امشب بخوابم
نمیدونی که شبا چی میگذره
چشمای دنیایی رو خواب میبره
غم تو شب تو دلم جون میگیره
خوابو از چشمای پر اب میبره
با خیال تو شبا چشم من خواب نمیره
برق اون چشمای مست دیگه از یاد نمیره
بذار امشب بخوابم
بذار امشب بخوابم
چشمه ی چشمای تو دریای اب
چشمای خسته من دنبال خواب
با خیال تو شبا چشم من خواب نمیره
برق اون چشمای مست دیگه از یاد نمیره
بذار امشب بخوابم
بذار امشب بخوابم
روز روشن میره باز شب میرسه
غم میاد به هر دری سر میزنه
مگه میشه چشامو هم بزارم
وقتی غم قلبمو خنجر میزنه
با خیال تو شبا چشم من خواب نمیره
برق اون چشمای مست دیگه از یاد نمیره
بذار امشب بخوابم
بذار امشب بخوابم
بذار امشب بخوابم
بذار امشب بخوابم

خدایا ببین غرق در اشک و آهم
غریقی نشسته به موج نگاهم
ببین در دل شب نشان از تو جویم
هوای تو دارم سخن با تو گویم

تو این جان عاشق به من داده ای
دلی چون شقایق به من داده ای

به یادت همه شب دل من خدایا
در این سینه خسته چون نی بنالم
نیستان جانم به بانگ جرس ها
به خون خفته اکنون که تا کی بنالم

خدایا من این بار سنگین غم را
به عشق تو بر دوش جان می گذارم
من آن مرغ سرگشته شب نوازم
که در باغ هستی نوای تو دارم

تو این جان عاشق به من داده ای
دلی چون شقایق به من داده ای

سحر خنده کرد و سپیده دمید
مرا رهنمون شد به نور امید

تو این جان عاشق به من داده ای
دلی چون شقایق به من داده ای